Toen ik 15 was plofte op een dag het Scouting Magazine op de mat, met daarin een oproep voor de World Scout Jamboree van 2003 in Thailand. Wat een gave belevenis leek me dat om met zoveel scouts helemaal naar de andere kant van de wereld te reizen! Kennismaken met andere culturen, samen kamperen met scouts uit andere landen en een reis door Thailand maken, dat wilde ik ook.

 

Maar al snel bleek dat er niemand uit mijn Scoutinggroep mee wilde. En het kostte meer dan 2000 gulden. Dat zou ik toch nooit bij elkaar kunnen krijgen? Zo ging de Jamboree aan mij voorbij, een gemiste kans.

 

Elf jaar later ging ik wel mee, als troepstaf naar de WSJ in Japan. Daar heb ik meegemaakt wat een WSJ-traject betekent voor jeugddeelnemers. Samen met de troep werkten we in anderhalf jaar toe naar de reis naar Japan. Dat was al een ervaring op zich maar de WSJ zelf was pas echt overweldigend.

 

De deelnemers hebben geproefd van het reizen, een fantastisch evenement meegemaakt en vrienden gemaakt over heel de wereld. Met een rugzak vol bagage leverden wij ze na drie weken weer af bij hun ouders. Ze hadden de reis van hun leven gemaakt.

 

Wat ik ook zag, is dat de meeste deelnemers in mijn troep zich inschreven zonder anderen uit hun Scoutinggroep. Maar het bleven niet lang individuen, in het eerste troepweekend smolten we al samen tot een gezellige groep. En de deelnemersbijdrage? Die was nog veel hoger dan in 2003, maar bijna alle deelnemers sprokkelden het grootste deel zelf bij elkaar. Het kon dus wel.

 

Nu hoop ik dat zoveel mogelijk scouts en explorers met ons meegaan naar Zuid-Korea en dat ze niet in dezelfde val als ik trappen. Laat je niet leiden door anderen maar ga het avontuur aan. Ik beloof dat je er geen spijt van krijgt.

 

We bieden je een unieke kans maar je moet hem wel zelf grijpen.

 

Bert

Contingentsleider