site bartjan klein

Bartjan: "Ik heb vrienden voor het leven gemaakt!”

Bartjan ging als deelnemer mee naar de World Scout Jamboree in Japan en heeft daar geen seconde spijt van gehad: “Het was een enorme ervaring, die niemand mij meer afneemt. Ik heb vrienden voor het leven gemaakt, nieuwe mensen ontmoet, mijzelf meer ontwikkeld en ik heb enorm genoten!” Lees hier zijn verhaal…

“Mijn troep was echt één, iedereen hoorde erbij en kon zichzelf zijn. En we hebben enorm veel gelachen en beleefd.” Tijdens de voorbereiding leerden de troepleden elkaar al snel kennen, bijvoorbeeld tijdens een tocht door Dalfsen: lopen, zwemmen en klimmen in één tocht. Ook het feest op het contingentskamp zal Bartjan niet snel vergeten: “Wat was dat geweldig! En lasershow, toffe muziek en tot slot kregen we de officiële das van het Nederlands contingent!”

Hij heeft zijn geld verdiend door o.a. te handelen op Marktplaats en zijn ouders hebben ook geholpen. “Het hiel ook heel erg dat we vanuit het Nederlands contingent sponsorartikelen konden inkopen en die met winst konden verkopen!”

“De opening met de muziek en de vliegshow was het beste programma van de World Scout Jamboree” vertelt hij, “Zoveel scouts bij elkaar uit bijna alle landen van de wereld. Iedereen was gelijk en iedereen begreep elkaar. Ik heb vriendschappen voor het leven opgedaan en ik heb een heel ander beeld van Scouting gekregen. Ook heb ik iemand uit West-Virginia leren kennen, we gaan elkaar zeker zien op de volgende jamboree!”

“Ik vergeet nooit meer het moment dat ik me heb ingeschreven, dat was op de laatste dag dat het nog kon, maar ik heb er geen minuut spijt van gehad. Het was geweldig! Het is een enorme kans om mee te kunnen en… wie wil er nou niet naar Amerika? Ik heb me nu al ingeschreven als IST’er voor de WSJ in 2019!”

 

evi1a

Evi: “Gezellig, grensverleggend en avontuurlijk!”

Evi (deelnemer WSJ2015) had de tijd van haar leven tijdens de World Scout Jamboree: “Ik kijk al sinds de dag dat ik terug ben uit Japan uit naar het moment dat ik me in mag schrijven voor de World Scout Jamboree in Amerika. En nu is het eindelijk zover!” Lees haar hele verhaal hier.

“De Whatsapp-groep van onze troep gebruiken we nog steeds. Vanaf dag één wordt er al veel gepraat daar en op verjaardagen wordt iedereen uitgenodigd. Troep Sint-Jan voelde echt als extra familie waar ik altijd bij terecht kon.” Na de voorbereiding begon het op het contingentskamp echt te kriebelen: “Ik heb een vreugdedansje gedaan toen ik de contingentsdas kreeg: De WSJ kwam toen echt heel dichtbij!”

Mijn beste WSJ-ervaring was het lopen over het terrein daar: “Je zag andere troepen, je maakte andere culturen mee en pas dan merk je hoe verschillende onze wereld is, maar ook hoe goed die verschillende culturen samengaan. Iedereen is heel open en iedereen vindt het gezellig als je even een kijkje komt nemen op hun terrein. Je maakt snel nieuwe vrienden en dat is toch wel erg belangrijk in het leven.”

Er waren in het programma zoveel hoogtepunten: De home hospitality waarbij we bij een Japanse familie gingen overnachten, het bezoek aan de tempels, alle programma’s waren leuk omdat je zo veel van Japan en van de Japanse cultuur zag. Verder kreeg ik de kans om geïnterviewd te worden door het Jeugdjournaal en door de Sri Lankaanse televisie, erg onverwachts en ik ga dat zeker niet vergeten.”

Eigenlijk zou iedereen mee moeten naar een World Scout Jamboree: Je bent samen met zoveel mensen die allemaal op Scouting zitten en dat merk je echt. Je bent even in een andere wereld dan thuis. Je maakt nieuwe vrienden, leert nieuwe dingen en je gaat – zonder dat je het misschien merkt – je grenzen verleggen. Ik heb nog contact met een paar Amerikaanse jongens, die ik daar heb leren kennen. Achteraf, na de WSJ, ga je zeggen, dat je deze tijd nooit had willen missen en ben je blij dat je mee bent geweest.

Natuurlijk wil ik weer mee naar de volgende World Scout Jamboree. Ik durf door de WSJ sneller op mensen af te stappen, ik heb mijn grenzen verlegd, ik heb veel nieuwe vrienden gemaakt en dat zijn nog maar een paar redenen. Ik wacht al sinds de vorige WSJ tot ik me weer in kan schrijven en dat moment is nu eindelijk aangebroken.

 

merijn1a

Merijn: “Het is gegarandeerd geweldig!”

Merijn (deelnemer WSJ2015 Japan) zou zeker nog een meegaan als deelnemer naar een World Scout Jamboree: “Het is een once in a lifetime-experience, het is gegarandeerd geweldig en het is iets unieks wat je anders nooit zou meemaken!” Zowel in de voorbereiding als in de reis in Japan en tijdens de World Scout Jamboree waren er voor hem heel veel bijzondere ervaringen. Lees hier zijn verhaal.

Merijn van der Leeuw (deelnemer WSJ2015 Japan)

Op zijn 13e verjaardag vond zijn eerste voorbereidingsweekend plaats en toen begon het heel WSJ-avontuur pas echt: “Er waren zoveel leuke momenten in de voorbereidingskampen, dat het moeilijk is om één ding uit te kiezen. Toen ik andere troepen ontmoette, begon ik het Nederlands contingent pas echt te kennen.” Na drie troepweekenden, één weekend met drie andere troepen en het contingentskamp, begon de reis naar Japan echt…

Op het jamboreeterrein viel het Merijn meteen op: “Veel gezellige mensen! De sfeer door al die positieve mensen maakt de hele ervaring anders. Iedereen was enthousiast, iedereen was blij. Het was erg leuk en interessant om met mensen van andere culturen om te gaan, zonder dat er enige rivaliteit was. Je kon ook erg makkelijk gewoon bij een groep aanschuiven om te eten.”

“Mijn beste herinnering was het bezoek aan een Japanse school, samen met Amerikanen, Britten en Australiërs” vertelt hij, “We gingen kalligraferen, spelen met de kinderen en een Japanse sport gedaan. Erg interessant en ook erg gezellig met de andere WSJ-deelnemers!” Tijdens de voorreis gingen de deelnemers ook naar het eiland Miyajima in de buurt van Hiroshima. “Daar waren tamme hertjes, die je eten kwamen stelen en kon naar een poort in het water waar je met eb naartoe kon lopen. Ook kon je een berg beklimmen en dat heb ik gedaan. Boven had ik het beste uitzicht dat ik ooit heb gehad! Je kon de zee, de andere eilanden en Hiroshima zien liggen en we gingen met een kabelbaan naar beneden.”

Merijn kan nog lang doorpraten over zijn WSJ-avonturen: Over de speech die hij in Hiroshima hield voor 1000 mensen, over een vlaggenceremonie bij de Amerikanen die hij bijwoonde, over het warme weer in Japan, het vuurwerk boven Hiroshima… “Het leukste contact was met de Amerikaanse troep. Ik heb met veel van die mensen een geweldige en absurde tijd gehad!”

Om zijn geld bij elkaar te krijgen, heeft hij kleine klusjes voor zijn ouders gedaan. “Mijn ouders hebben het grootste gedeelte betaald, maar ik heb zelf daardoor ook meebetaald!” vertelt hij.

Over de hele ervaring is hij duidelijk: “Natuurlijk zou ik nog een keer meegaan! Het is gegarandeerde geweldig!”