aP1130961Dit weekend vinden eindelijk de eerste troepweekenden plaats. Voor de troepen Hagelslag, Krentenbollen, Bitterballen, Appelflappen en Soezen is het jamboree-avontuur nu echt van start gegaan. De jeugddeelnemers leren elkaar en de troepstaf kennen en de sfeer is overal geweldig. Natuurlijk maken de jeugddeelnemers ook kennis met Amerika, gaan ze samen op pad en natuurlijk is er ook tijd voor een break.

Troep Hagelslag is op zaterdagmiddag te vinden in het centrum van Zeewolde. Ze spelen een Route 66-spel: De jeugddeelnemers moeten zoveel mogelijk van de 66 opdrachten uitvoeren en bewijsfoto’s of -filmpjes naar de troepstaf sturen. Voor de mensen in Zeewolde is het even wennen, maar al snel zitten er deelnemers in een kappersstoel, helpen ze iemand met oversteken of spelen ze voor cassière in de supermarkt. Floris is op zoek naar “Fat Alice”, want daar moet zijn groepje een foto maken. Troepstaf Robert weet wel raad. “Heb je wel ‘ns van G-O-O-G-L-E gehoord?” lacht hij hem toe en al snel is het groepje onderweg naar restaurant “Fat Alice”, da’s vlakbij. Ook die opdracht is dus uitgevoerd! Patrick en Laura en hun groepje hebben ook een opdracht uitgevoerd: Ze moesten voor één euro boodschappen doen en van die spulletjes hebben ze een mooi pakketje voor de troepstaf gemaakt. Uiteraard is de troepstaf dolblij met de blikjes cola en een paar strips met kauwgumballen. Alexander heeft ook al het nodige meegemaakt: “We moesten een foto op een boot maken. Toen is Tijs eerst bij de boekhandel een boek gaan zoeken waar een boot op de voorkant stond en dat legde hij op de grond om er bovenop te gaan staan…, maar dat was toch niet goed genoeg. Dus zijn we naar de haven gegaan. Die foto moesten we wel snel maken, want die boot was niet van ons!” lacht hij trots. Bij de troepstaf blijven de foto’s binnenstromen, na dit spel gaan ze terug naar het clubgebouw, het weekend is nog lang niet voorbij.

af18d34af dfe7 4e9a aa3f 65dd4ae1aa90Ook troep Krentenbollen was ’s middags niet op het clubhuis: Ze deden de Great American City Trip: De jeugddeelnemers liepen van stad naar stad om op iedere plek een andere Amerikaanse stad te leren kennen. Zo moesten ze zich in New Orleans door een touw met knopen wurmen, dat was nog niet zo makkelijk omdat ze met een klimgordel aan het touw vast zaten. In Miami hebben ze een stuk bos versierd om in de feeststemming te komen en in Nashville hebben ze de country-muziek leren kennen. De laatste stad was Indianapolis, dat bekend staat om het Nascar-racen. Hier konden de deelnemers zich uitleven met radiografisch bestuurbare auto’s. Joris dacht het racen wel onder de knie te hebben, maar… “Nu zitten ze allebei vast!” lacht hij als beide auto’s niet meer voor of achteruit gaan. Ook Rolf heeft er vertrouwen in: “Ik kan dit!” roept hij en gaat meteen van start. Samen met Joris is hij een prima duo: Joris gebruikt de ene auto om de andere auto los te duwen en Rolf snapt precies waar zijn maatje mee bezig is. Als Rolf zelf de afstandsbediening weer vast houdt, is hij weer even de baas: “Aan de kant!” roept hij net op tijd en de auto’s schieten op de finish af. Ruud stopt de tijd: “2 minuten… 37 seconden en 26 hondertste!”. Rolf straalt: “En dat is zonder straftijd!” zegt hij trots. Na deze races is het nog maar een klein stukje lopen naar de blokhut: Tijd om te relaxen, een vuurtje te maken en om daarna te koken. Ook in de avond staat er nog genoeg om op het programma…

aP1140077Bij de Bitterballen doen ze het aan het eind van de zaterdagmiddag rustig aan: Bijna alle deelnemers spelen een spelletje, liggen in hun slaapzak en kletsen lekker bij. Maar de troepstaf is in de andere zaal druk bezig. Even later komen ze de jeugddeelnemers ophalen, de spelletjes Weerwolven en Boonanza moeten even wachten. De troepstaf en IST’ers staan klaar om de deelnemers in hun hamburgerrestaurant te verwelkomen, in keurige witte overhemden en met Amerikaanse strikjes zijn ze er helemaal klaar voor. Voor de deelnemers is het even wennen, maar al snel vult iedereen zijn bestelling in. Floris weet al precies wat hij wil hebben: “Ik wil alles op mijn hamburger, behalve augurk en tomaat!” en precies zo heeft hij het ook aangekruist. Toch kan niet iedereen wachten, aan de tafel van Sikko worden snel nog wat Twixjes gegeten… Maarten vermaakt zich prima aan tafel, maar… met een glimlacht beklaagt hij zich over dit restaurant: “Ze hebben niet eens een Bordeaux uit ’81, alleen maar uit ’82!” Maar ook hij weet zijn bestelling voor de hamburger snel in te vullen.

In de keuken wordt hard doorgewerkt en al snel worden de bestellingen uitgedeeld: Flinke burgers en flinke zakken frites. Maarten propt al snel zijn burger-met-alles-erop naar binnen en Stian checkt nog even of zijn bestelling wel precies klopt. In het restaurant is het erg gezellig: Er wordt druk gebabbeld, gegeten en bijgekletst. Floris doet zijn uiterste best om netjes te eten: “Bij mij schiet alles er altijd tussenuit” lacht hij en neemt nog een flinke hap van zijn burger. Feike pakt het anders aan: Hij hapt een stuk af, draait zijn burger een stukje rond en hapt dan weer. Deze manier werkt prima: Even later is de burger verdwenen en begint hij snel aan de patat. Al snel zijn de deelnemers uitgegeten en ze barsten weer van de energie voor het avondprogramma.

De troepen beleven bijzonder gezellige weekenden, ook volgende week heeft een aantal troepen hun eerste weekend. Het is een prima aftrap van een geweldig World Scout Jamboree-avontuur.