apeld3Voor de troepen Speculazen, Bitterballen, Poffertjes, Dropjes en Kletskoppen is het dit weekend tijd voor hun tweede troepweekend. Kamperen is met zulk lekker weer geen probleem en het is voor de jeugddeelnemers en troepstaf super om elkaar weer te zien, bij te praten en de volgende stappen te zetten richting de World Scout Jamboree in Amerika.

Bij de Speculazen in Veenendaal is de zaterdag al vroeg begonnen. “We werden al om half zeven wakker gemaakt!” mompelt Floris, terwijl de rest van zijn patrouille al plannen maakt voor de eerste Crazy 66-opdrachten, “Ik ben nog aan het wakker worden…” Zijn patrouille is al helemaal wakker en appt de eerste foto’s al door naar de troepstaf. “We hebben al 2 punten!” roept de PL als hij een reactie terug krijgt. Louise is ondertussen bezig met… rondjes draaien. De hele patrouille telt hardop mee als ze 66 rondjes probeert te draaien. “Hoeveel nog?” roept Louise, “23… 24… 25…” telt de troep mee. Ose gelooft niet dat de troepstaf echt mee telt als ze het filmpje bekijken, “We hadden kunnen smokkelen” glimlacht ze, maar ze komt pas met dit idee als Louise na 66 rondjes probeert stil te staan. De patrouille van Wouter is al snel op weg naar het centrum van Veenendaal om daar nog meer opdrachten te doen. Het lukt ze om onderweg een ballon te regelen, want ze moeten daar een opdracht mee doen: “We moeten hem opblazen tot hij knalt!” roept Wouter en hij besteedt dit klusje graag uit aan één van zijn patrouilleleden. “Ja… ik ben slim he, in Nederland noemen ze me ook wel Jesse Klaver. Maar in Amerika ben ik nog slimmer, dan ben ik Jesse Clever!” In het dorp gaat het snel me de opdrachten en de troepstaf heeft het druk met het bekijken van foto’s en filmpjes en met het versturen van nieuwe opdrachten. Het is bijzonder gezellig en de jeugddeelnemers zijn erg vindingrijk. In Amerika weten ze zich vast ook prima te redden!

apeld2Bij de Bitterballen in Apeldoorn is het programma ook in volle gang: De deelnemers kunnen boog schieten, krat stapelen, Kubb spelen, archery attack doen en buks schieten. Ze mogen zelf kiezen waar ze heen willen en gelukkig is er tijd genoeg om veel dingen te proberen. Maarten doet zijn best om bij het boog schieten de schietschijf te raken. Zijn patrouille roept hem val alles toe: “Beter mikken!”, “De pijl ligt niet goed!”, “Kijk uit!”, maar hij trekt zich er weinig van aan. En als zijn pijl bijna in de roos komt, wordt het toch wel stil, niemand heeft meer commentaar. Trots kijkt hij achterom, de rest moet nog maar bewijzen dat ze ook de roos weten te raken.

Ook bij het krat stapelen is het druk. Annelieke is met haar groepje aangekomen, maar niemand heeft nog de klimgordel aan. “Als niemand wil, wil ik wel…” zegt ze voorzichtig en al snel kan het stapelen beginnen. Gelukkig helpt iedereen met het aangeven van de kratten, maar het blijft een wiebelige boel. “Waarom wilde ik dit?” roept ze lachend, maar ondertussen zit ze wel al een paar meter boven de grond. Ze zit gelukkig goed vast en ze blijft midden in de lucht hangen als de stapel onder haar instort.

Floris en Stian spelen ondertussen een spelletje Kubb. De blokken staan een flink eind uit elkaar en het valt niet mee om ze om te gooien. “We gingen om half twee pas slapen!” roept Floris en hij gooit per ongeluk de koning te vroeg om, “Ik oefen voor het NK Kubb!” lacht hij, terwijl Stian een beetje slaperig voor zich uit staart.  “Ze gingen nog om twaalf uur voor me zingen…” legt Stian uit, “Ik ben jarig vandaag! Hij kan niet winnen van Floris, maar het wordt vast een prima dag voor hem.

apeld1Bij archery attack gaat het er ondertussen fanatiek aan toe. De deelnemers hebben en masker voor hun gezicht en rennen met pijlen en bogen rond om de andere deelnemers te raken. De pijlen kunnen weinig schade doen, maar je voelt het wel als het bolletje aan het eind van de pijl tegen je aan komt. Stijn komt lachend het veld uit: “Ik heb er eentje geraakt, omdat ik zei dat we teamleden waren… maar toen schoot ik hem in zijn rug!” Ook Twan gaat het goed af: “Ik heb er genoeg geraakt, maar ik ben nu geraakt door Luuk en hij wijst op de speler in een groen T-shirt, die al erg lang in het veld staat. Ook Floris probeert zich te redden, maar voor hem lijken de pijlen en de spelers van alle kanten te komen. “Dat is niet aardig!” roept hij als geraakt is, maar even later stuift hij weer het veld in: “Ik heb geen pijlen!” schreeuwt hij en dat is voor de andere spelers en buitenkans om op hem te mikken. Gelukkig lukt het om er snel vandoor te gaan.

Binnen staan er een aantal deelnemers in de rij voor het buks schieten. De afstand is flink en Dagmar vindt het tegenvallen. “Het is best moeilijk…” mompelt ze als ze weer bij haar vriendinnen gaat zitten. Fleur heeft goed opgelet en bij haar laatste schot lijkt ze het doel te raken. En inderdaad zit er een klein gaatje in het glazen bolletje te zitten. Best trots gaat ze zitten, “Er zat echt een gaatje in…” De jeugddeelnemers vermaken zich prima met al deze activiteiten, ook op de World Scout Jamboree zullen ze hun weg weten te vinden.