Clusterkamp Noord: Supergezellig in zonnig Dalfsen

noord2De troepen Dropjes, Kruidnoten en Rookworsten genieten al twee dagen van een top-clusterkamp. Op zondagmorgen staat er een groot postenspel op het programma, een reis langs de staten van Amerika. Overal op de camping zijn activiteiten: sommige super-actief, sommige creatief… of superlui… of lekker actief.

Tom heeft zijn paspoort snel ingevuld: “Ik ben Tom, mijn ouders komen uit Groenland en ik ben geboren in Nairobi… dat heb ik goed geschreven toch?” Snel gaat hij op reis en staat even later in de rij bij het krat stapelen. Met een Amerikaanse lolly in zijn mond helpt hij zijn buddy met het aangeven van de kratten. Als hij zelf aan de beurt is, schept hij lekker op over zijn kratklimkwaliteiten, natuurlijk op een Groenlandse manier. Ook Gerwin schiet omhoog, al mompelt hij vanaf het 8e krat wel dat de boel een beetje instabiel wordt. Toch valt de stapel pas om als hij bovenop 14 kratten staat.

noord1Bianca en Lieke hebben ondertussen een luchtbuks in handen. Toch een beetje onwennig richten ze op het doel, uiteraard goed begeleid door troepstaf Jacco. “Ja!” roept Bianca als ze gevuurd heeft, Bijna raak!” Ook Lieke is blij verrast: “Ik heb het net op het bordje geraakt!” Kim en Kirsten hebben andere plannen: “Als we nou allebei zeggen, dat ‘ie in het midden zat… dan weet niemand of dat waar is of niet…”

Ook in ander staten is veel te doen, zoals pita-broodjes bakken. Helen en Evianne zitten te wachten tot de kaas gesmolten is, ze hebben niet door dat er verderop een stevig spelletje bubbel-bal bezig is. De deelnemers kruipen in grote opgeblazen ballen en probeer elkaar omver te duwen. Eigenlijk is het de bedoeling dat er gevoetbald wordt, maar het is veel leuker om elkaar omver te beuken. Rutger heeft de smaak helemaal te pakken en zijn troepmaatjes moeten het ontgelden. Geen probleem, ze rollen omver en staan weer op.

noord3Alle en Ruben hebben een heel andere opdracht gevonden: Car-a-oke! De deelnemers zitten in een auto, verkleden zich en… zingen mee met Amerikaanse hits. Ze gaan flink los op het nummer Born in het USA. Als ze klaar zijn met dansen, schreeuwen en zingen als ook de auto weer helemaal stil staat, kruipen ze de auto uit. Aan de tafel ernaast schilderen Jelle en Mette een spreuk op een banner: “J’espir une bonne voyages…”. “Misschien klopt het niet helemaal, maar dat geeft niet… ik ben dyslect!” zegt Jelle lachend.

Er is in nog veel meer staten wat te doen: dasklompjes schilderen, bijkletsen met het contingent management team, popcorn eten, swoppen, boogschieten en ga zo maar door. Het is prachtig om te zien dat er gezellig wordt bijgekletst en dat iedereen het prima naar zijn zin heeft. Helaas is het clusterkamp alweer bijna voorbij… Ze houden vast en zeker contact met elkaar en de volgende troepkampen zijn alweer in maart 2019.

Clusterkampen in Midden en West: Klussen en relaxen

west1In Driebergen (Poffertjes, Bitterballen, Krentenbollen, Stroopwafels) en Pijnacker (Soezen, Tompoezen, Roze Koeken, Hagelslag) genieten honderden jeugddeelnemers van de clusterkampen. De sfeer is goed, het weer is heerlijk en de deelnemers combineren de info en de spelletjes en… ze vinden ook tijd om te relaxen en te chillen.

In Driebergen helpen de deelnemers op zaterdagochtend met het bosonderhoud: Onkruid weghalen, takken slepen, hout hakken en een parkeerplaats aanleggen. Toch is niet iedereen alleen maar druk bezig: “Ik veeg het bos!” zegt Rutger trots, terwijl zijn maatje Lucas een stoel warm houdt en Loek er met zijn handen in zijn zakken naar staat te kijken. Stijn en Feike slepen ondertussen grote takken het bos uit, door de flinke wind van de afgelopen tijd ligt er veel los hout onder de bomen. Roel heeft ook een uitdaging gevonden: met een flinke zaag gaat hij takken te lijf, die te groot zijn om in één keer naar de houtstapel te slepen.

midden1Terwijl een deel van de groep buiten bezig is, heeft een ander deel een gesprek met de consul-generaal van de Verenigde Staten in Nederland. “You can ask me anything!” zegt hij joviaal en dat doen de deelnemers ook zeker: Over de leefstijl, over homosexualiteit, over fastfood, over het leven in Nederland en over de verschillen met Amerika. “You are so tolerant!” legt hij uit als het gaat over het leven in Nederland, “Maybe too tolerant!” en hij glimlacht. Het is een mooi gesprek, maar over zijn eigen mening krijgen we weinig te horen: “I am a diplomate, I serve my country” legt hij uit, maar het is een prachtige buitenkans voor de deelnemers om al hun vragen te stellen en om er een eerlijk antwoord op te krijgen.

midden2In Pijnacker staat op zaterdagmiddag een postenspel op het programma: De deelnemers sjouwen over het hele terrein en komen informatieve posten tegen, maar ook samenwerkingsspelletjes, info over Amerika en over de jamboree en natuurlijk is het een mooie kans om nog meer mensen te leren kennen, om tussendoor lekker muziek te luisteren en te chillen.

Luuk, Jorrit en Lize stappen rustig over de stormbaan, terwijl Thom, Tom en Siebe nog twijfelen of ze zullen gaan linedancen of niet. Verderop hebben Jorrin en Luuk een uitdaging bij het vliegtuigspel: Iedereen moet de juiste plek in het vliegtuig krijgen, maar de boardingpasses zijn door de war geraakt. En… er liggen veel vooroordelen op de loer!

Op de paden tussen de posten is het ook gezellig: iedereen leert andere deelnemers van andere troepen kennen en eigenlijk is het best makkelijk: Iedereen heeft zin in dit weekend en natuurlijk in de World Scout Jamboree. Ook bij de andere posten horen de deelnemers nieuwe dingen of ze gaan een uitdaging aan: Twister, een info-ronde over de jamboree, een linedanceworkshop, een workshop over Global development en ga zo maar door.

west2Om drie uur is het even pauze en stroomt iedereen de kampvuurkuil in. De linedancers verzorgen een optreden en meteen springen er zo’n 20 jeugddeelnemers op om mee te doen. Daarna is er nog tijd om even te chillen en dan gaat het programma weer verder. Het is bijzonder gezellig en dat blijft het vast het hele weekend nog!

Cluster Zuid-west, welcome on board!

clusterz2Dit weekend heeft cluster Zuid-west het clusterkamp, eindelijk komende de deelnemers van de Kazen, Worstenbroodjes, Appelflappen en Bokkepootjes elkaar weer tegen. De sfeer in Westelbeers (Brabant) is meteen goed. Alle jeugddeelnemers hebben hun vliegticket bij zich, moeten inchecken en er is zelfs een pluchen drugshond om de tassen te controleren. Als de tenten opgezet zijn, zijn ze ‘ready for take-off!’

Maar… na het inchecken moeten de deelnemers eerst hun tenten opzetten, het is inmiddels al best donker en dat maakt het niet makkelijker. “Wij kunnen hem niet opzetten!” roepen Anne-Fleur en Nathalie al snel, maar… uiteraard is er hulp in de buurt. Mink en Rick hebben het beter aangepakt: “Wij hebben een partytent!” roept Mink lachend, “voor een gezellige avond moet je hier zijn!” Toch lukt het iedereen om de tenten op te zetten en Rick van de Worstenbroodjes kijkt tevreden naar zijn tas: “De metaaldetector ging af door de tentharingen, maar ik mocht ze gelukkig toch meenemen!”

clusterz1Ondertussen zijn Tycho en Sjaak van de Kazen met hele andere dingen bezig. Hun tent ligt nog keurig ingepakt bij hun spullen, maar… ze zijn bezig om badjassen aan te trekken! “Moet je voelen, die stof is echt lekker warm!” roept Sjaak, “We gaan gewoon lekker knuffelen als we het koud hebben!”

Als alle tenten opgezet  zijn, is het tijd om in het vliegtuig van Cluster Zuidwest Airlines te stappen. Per troep kunnen de deelnemers instappen, ze kunnen de juiste stoel opzoeken en wachten op vertrek. Jelle heeft het goed voor elkaar: “Die beenruimte hier is super! Ik ga lekker slapen!” en hij zakt onderuit in zijn campingstoel. Rick zit bij het raam, maar begint het toch koud te krijgen, hij kijkt al om zich heen om te zien of er een stewardess is die de kachel wat hoger kan zetten.

clusterz3Iedereen gaat snel zitten, zodat de ‘safety instructions’ kunnen worden uitgelegd uitgevoerd door stewardessen, compleet met stoelriemen, zuurstofmaskers en reddingsvesten. En dan klinken de worden “Cabin crew, take your seats” uit de cockpit en gaat de vlucht van 20 minuten naar Amerika echt beginnen. De beelden van Aircrash investigation zijn misschien wat heftig, maar de deelnemers kijken vol verbazing als er echt een trolley met eten en drinken door het hobbelige gangpad rijdt. “Wilt u wat drinken, mevrouw?” vraagt de stewardess vriendelijk en er is zelfs keus: “Sinaasappelsap of appelsap?”

Na een rustige en gezellige vlucht neemt captain Arjen Groenenberg het woord: “Welcome to the USA. Please remain seated. We wish you a pleasant stay!” Het belooft een topweekend te worden, de deelnemers gaan nog lang niet slapen en ze kruipen snel bij elkaar rond het kampvuur. Dat wordt een topweekend in Westelbeers!

IST-weekend: Gezellig, relaxt en… best fris

ist groep kleinRuim 300 IST’ers hebben dit weekend genoten van het IST-weekend in Baarn. Het was de eerste keer dat (bijna) alle IST’ers bij elkaar waren voor… gezelligheid, nieuwe informatie en natuurlijk om veel nieuwe mensen te leren kennen. Het werd een geslaagd weekend, al waren de nachten wel fris.

 Het terrein stroomde op vrijdagavond al snel vol met alle IST’ers, die toegelaten waren tot de Taai-Taai Highschool. Al snel werden er nieuwe contacten gelegd en om half tien waren de meeste tenten opgezet en kon de opening in de kampvuurkuil beginnen. Na mooie welkomstwoorden en een sfeervol optreden met ‘Living in America!’ kan het IST-weekend echt beginnen. Het kampvuur brandt, het is gezellig in de feesttent en de hapjes en drankjes smaken prima. In de tent is het lekker warm en de meeste IST’ers zien weinig reden om vroeg naar bed te gaan…

ist2 kleinOp zaterdag organiseren de IST’ers het programma zelf: Met spelletjes, activiteiten en opdrachten leren ze elkaar en Amerika nog beter kennen: Met linedancen, een relax-bar, een taal-quiz, een Taaitaai-lied, katapult pionieren en buks schieten vermaakt iedereen zich prima en iedereen begint na een frisse nacht langzaam op te warmen. Ook het contingent management team heeft activiteiten, zoals informatie van logistiek en van gezondheid en het passen van de contingentskleding.

Aan het eind van de middag gaat de bar weer open en worden de barbecues opgestookt. De Open Vallei stroomt vol, mensen kletsen bij, maken reisplannen voor de Verenigde Staten, praten over hun ‘job offers’ van de Amerikaanse organisatie en het is mooi om te zien dat echt zoveel Nederlandse IST’ers zich in gaan zetten voor de Amerikaanse organisatie.

ist1 kleinDat de activiteiten hongerig maken is wel duidelijk: Het vlees en de bijgerechten van de barbecue verdwijnen snel en na een korte presentatie van een reisbureau kan het feestje in de tent weer beginnen. Buiten koelt het snel af, maar binnen wordt het alleen maar warmer en gezelliger. Toch slaat de vermoeidheid ook toe en van de warme tent naar de warme slaapzak is nog best een stukje lopen.

Op zondag starten de meeste IST’ers rustig op. Na het ontbijt staan er nog een paar activiteiten klaar, verder worden er al tenten afgebroken en als de zon doorbreekt, wordt het weer drukker op de Open Vallei. Verschillende groepjes genieten van de zon of zitten rustig af te wachten tot de hun tenten helemaal droog zijn. Haast heeft niemand en rustig rommelt iedereen verder: met de lunch, met het inpakken en met het slepen met bagage.

Om half twee is de kampvuurkuil weer gevuld met alle IST’ers. Bij daglicht kan je pas echt goed zien hoeveel het er zijn: Ruim 300! En allemaal enthousiast, met mooie plannen en met nieuwe ideeën. Na een optreden van cheerleaders en een oproep om dates te zoeken voor de Promnight van het volgende IST-weekend is het tijd om afscheid te nemen. Rustig vertrekt iedereen naar huis, het contingent mag trots zijn op zoveel enthousiaste vrijwilligers!