Troepweekenden: Op hike met de Kazen en Bingo bij de Appelflappen

kaas5Dit weekend hebben de laatste troepen hun troepweekend, onder andere de Kazen en de Appelflappen. De Kazen staan bepakt en bezakt klaar in Schiedam en de Kazen zitten in een heerlijk warm clubhuis in Voorburg.

De deelnemers van de Kazen hebben hun grote hike-rugzakken bij zich en zijn klaar voor een stevige tocht. Tycho heeft zich ook prima voorbereid: Trots laat hij zijn witte sportsokken zien, die vol gaten zitten. Zijn patrouille-genoten verbazen zich: “Heb je geen wandelsokken?” “Wat zijn dat?” roept Tycho, hij ziet het probleem niet. Ook Sjaak is er klaar voor, hij heeft zelfs aan het veiligheidshesje gedacht: “Dat ligt nog bij mijn ouders in de auto!” Als alle deelnemers hun papierwerk bij de troepstaf ingeleverd hebben, kunnen ze beginnen. Floris levert ook de stapel papier in, de troepstaf bekijkt het en zegt “Jij bent nummer 37!” Floris kijkt verbaasd, “Moet ik dat onthouden?” “Nee!” wordt er gelachen en hij kan bij zijn groep gaan staan. Ook Yannick heeft keurig alle formulieren bij zich, ook de kopie van het paspoort wordt bestudeerd. “Schattig he?” lacht hij en ook hij kan zich bij zijn patrouille melden. Even later gaan de patrouilles op weg, als ze tenminste de woordzoeker opgelost hebben. Bijgelicht met zaklampen en mobieltjes zijn de woorden zo gevonden, zoals Mexico, zaklamp en avontuur. Het is meteen gezellig onderweg, de zakken chips en koekjes gaan open en ze gaan een prima weekend tegemoet.

kaas3Bij de Appelflappen beginnen ze met een presentatie voor de ouders, daarna leggen de deelnemers alvast hun slaapspullen klaar en begint het avondprogramma. Het lijkt zo makkelijk: Ze gaan Bingo spelen. Maar… als ze hun bingokaarten omdraaien, zijn ze verbaasd: De nummers zijn uitgeschreven in letters, in acht verschillende talen! Troepstaf Marc roept razendsnel de nummertjes om in het Nederlands en Nick roept even later “Bingo!” Helaas is het een valse Bingo en hij kent zijn ‘straf’: Een liedje zingen in het Engels! Geen probleem voor hem: Vol overtuiging staat hij bovenop zijn krukje en blèrt met hese stam ‘Country roads, take me home!’ Natuurlijk valt de troep hem bij en om de sfeer te verhogen, zwaaien ze met hun mobieltjes door de lucht.

kaas2Eline, Rick en Bram zijn blij als ze even later de vertalingen van alle nummertjes krijgen, de cijfers in het Duits en Engels gaan wel, maar bijna niemand spreekt Kroatisch of Turks! Snel krabbelt Rick de juiste getalletjes bij de Turkse en Kroatische omschrijvingen, hij is er al snel klaar voor! Eline hoopt dat het in de volgende rond net zo goed gaat als in de eerste: “Ik had al Bingo, maar van boven naar beneden en het moest van links naar rechts!” Of ze nu winnen of niet, het wordt zeker gezellig en het zal ook zeker het hele weekend gezellig blijven!

Engelse troep ontmoet Nederlandse deelnemers in Amsterdam

uk1Vandaag was een Engelse troep in Amsterdam, in hun troepweekend zat als grote verrassing een bezoek aan Nederland. Natuurlijk wilden ze graag Nederlandse jamboree-deelnemers ontmoeten: Geen probleem! Troepstaf Mirte en Saskia en deelnemers van de Soezen en de Roze Koeken kwamen naar Amsterdam om kennis te maken. Het werd een topmiddag!

uk2De Engelsen waren ’s nachts met de ferry overgestoken naar Nederland en hadden ’s morgens Amsterdam al verkend. De ontmoeting met de Nederlandse scouts was eerst een beetje onwennig, maar al snel werd er druk bijgekletst op de Dam: Over troepen, over voorbereidingen, over troepnamen en natuurlijk over de reis in Amerika en over de World Scout Jamboree. Samen liepen ze naar het Vondelpark om daar een potje ‘Hollandse Leeuwen’ te spelen. De Engelsen kenden het spel wel, maar waren er niet aan gewend dat je de tegenstander echt op moet tillen. Het was super! Lekker fanatiek, lekker enthousiast en natuurlijk een beetje ruw.

uk3Helaas moest de Engelse troep aan het eind van de middag alweer naar de ferry, maar natuurlijk gaan de Nederlanders en de Engelsen elkaar op de World Scout Jamboree opzoeken. Dit belooft veel goeds voor de jamboree, het was een topmiddag!

Troepweekend bij de Nonnevotten: Gezellige jeugddeelnemers en angry birds

non3In Weert hebben de deelnemers van de Nonntevotten prima geslapen in hun tenten, op zaterdagochtend is het tijd om een tocht te gaan lopen… met posten onderweg natuurlijk. Het is even puzzelen, maar al snel zijn de patrouilles op weg en gaan ze op zoek naar de posten.

non2Als de deelnemers de Angry birds-knuffels en de katapult zien, is het eerst spel meteen duidelijk: Ze moeten proberen de knuffels in de specie-bakken te mikken, met de katapult natuurlijk. Thomas heeft al twee pogingen gehad en mag nog één keer schieten. Hij knelt de knuffel om het elastiek heen, spant het elastiek en laat los… Mis! Merijn heeft een andere aanpak: Die schiet met alles wat hij maar te pakken krijgt, zoals plastic emmertjes en deksels. Toch stapt hij weer over op de knuffels, dat lijkt toch beter te gaan. En inderdaad: De knuffel schiet een heel eind weg, maar helaas niet in één van de bakken. Tom heeft meer geluk: Eén van zijn knuffels komt tegen één van de bakken aan, maar net niet erin. Als Tijn aan de beurt is, krijgt hij wel heel veel tips: “Je moet de knuffel stevig vast houden!” en “Je moet de knuffel echt in het midden van het elastiek doen!”. Thomas houdt zelfs samen met Tijn de knuffel vast om samen te schieten, maar helaas… mis. Als Tijn het zelf probeert, probeert hij aan alles tips te denken, maar maakt zich wel een beetje zorgen: “Ik bang die knuffel scheurt!” lacht hij, maar hij spant toch het elastiek aan en… met succes! Zijn knuffel ploft in de eerste emmer. Guus heeft de smaak daarna te pakken en met een angry face schiet hij zonder problemen zijn knuffel in de tweede emmer. Tevreden gaat de patrouille daarna weer op pad.

non1Bij de volgende post is het ook al druk: Niet alleen het spel Yenga staat op het programma, maar er worden ook stellingen besproken… in het Engels. Ondertussen zit een andere patrouille bij het speeltuintje te wachten… geen probleem: De muziek staat aan en ze hebben genoeg te eten: Chips, snoep en… bananen! Bij de stellingen is de sfeer ook relaxt: “When do you wake up your buddy?” is de stelling en ze zijn het vrij snel eens: “Only if it’s very important…” Bij de stelling “Do you always listen to your troop staff?” zijn de meningen verdeeld. In principe willen ze wel luisteren, maar… niet altijd, ook de troepstaf praat wel ‘ns onzin. De conclusie “Most of the time” is prima en ze spelen snel verder met Yenga, ook om de toren voor het volgende team zo wankel mogelijk te maken. De discussies gaan nog even door, o.a. over communicatie met de thuisblijvers, over vertraagde vluchten en over wat je wel en niet wilt horen als je in Amerika bent.

De rest van de toch verloopt ook prima: Relaxt, gezellig en ook met serieuze inhoud. Het blijft zeker nog gezellig in Limburg!

Troepweekend Roze Koeken: Lol trappen in Leiden

rkIMG 2669Dit weekend hebben o.a. de Roze Koeken hun troepweekend. Op vrijdagavond zijn ze in Oegstgeest ‘op reis’ gegaan, compleet met douanecontrole, check-in en… een veiligheidsinstructie! Op zaterdag hebben ze tijd om lol te trappen in Leiden en dat lukt prima!

Het was voor de deelnemers op vrijdagavond best even wennen: Echte IST-douane die tassen controleert (en de vreemdste spullen vindt…), officiële boardingpassen (en ja, de deelnemers weten nu dat je die echt n-i-e-t kwijt mag raken), een veiligheidsintructie voor de troepstaf-stewardessen etc. Een mooie kans om dat allemaal ‘ns te oefenen, zij komen in juli niet meer voor verrassingen te staan. Bovendien zijn ze met hun gloednieuwe Roze Koeken-truien overal en altijd goed herkenbaar!

rkP1230431Op zaterdagochtend stampen ze van Oegstgeest naar Leiden, het tempo zit er goed in. En da’s maar goed ook, op het jamboree-terrein gaan ze ook zulke afstanden afleggen. Deze troep is al best fit! In Leiden hebben de deelnemers zelf programma-onderdelen voorbereid. Het begint met een zoek-en-puzzel-spel, waarbij de deelnemers foto’s moeten maken van bepaalde plekken in de stad, natuurlijk krijgen ze er wel aanwijzingen bij. Als Pepijn hoort, dat hij naar een ‘historische plek’ in Leiden moet, weet ‘ie het meteen: “We moeten naar De Burcht!” zegt hij vol overtuiging en vertrekt samen met zijn groepje in de juiste richting, hij kent de stad goed. De andere groepjes twijfelen iets langer, maar gaan toch allemaal op weg… allemaal in een andere richting. Een half uurtje later staan ze allemaal voor het oude weeshuis in Leiden en dat was ook precies de bedoeling van het spel.

Ook het volgende spel gaat kris-kras door de stad: Met de ‘Jachtseizoen’-app moeten de groepjes zich verstoppen voor elkaar en… natuurlijk ook proberen om andere groepjes te vinden. “Wie is er niet zo gehecht aan z’n data?” roept één van de deelnemers en gelukkig is er in ieder team data genoeg. Dus… ze kunnen starten. Iedere twee minuten krijgen ze het coördinaat door van het andere groepje en zo kan de zoektocht beginnen.

rkP1230436Het zijn prima spellen en bovendien prima voorbereid door de deelnemers zelf. Het weer is niet geweldig, maar wat maakt het uit? De dikke Roze Koeken-truien hebben ook een capuchon! Als ook de rest van de stad verkend is, is het tijd om terug te gaan naar Oegstgeest. En ja, ook bij de Burcht zijn ze geweest, misschien had Pepijn dus toch gelijk…

Het weekend is nog niet voorbij… gelukkig niet! Het blijft zeker gezellig bij de Roze Koeken en ook warm, de nieuwe truien zijn top!