Het valt niet mee om na terugkomst uit Amerika thuis weer te wennen. Thuis is waar je je op je gemak voelt, waar je bij vrienden bent en waar je in een fijne omgeving bent. In de afgelopen weken zijn er weer een aantal plekken bijgekomen, die je ‘thuis’ kunt noemen…

Wat is je huis en je eigen omgeving nu ineens ‘vreemd’ geworden: Op de jamboree werd je wakker door de zon op je tent, je hoorde andere talen om je heen en je troepmaatjes waren er bijna altijd. Op de campus was dat niet anders: Je had je met je troep je eigen gang, met je buddy je eigen kamer en je kon chillen in de lounge. Nu ben je weer ineens thuis… in je eentje op je kamer, met minder mensen in de woonkamer en wat is het rustig buiten.

Je gaat de komende tijd nog wel wat missen: Vraagt je moeder zich af waarom je om 8 uur ’s morgens een hamburger staat te bakken? Zoek je in de supermarkt vergeefs naar een fles druivenjam? Vraag jij aan je moeder waarom er weer geen beef jerky is? En… hoeveel cola drink jij bij het ontbijt?

Of liep jij met kleine oogjes je kamer uit op zoek naar de all-you-can-eat-ontbijtzaal? Liep jij thuis eerst drie rondjes om de eetkamertafel om je daarna af te vragen waar de pizza, de bacon, de scrambled eggs en de 10 meter lange salad bar zijn? Vraag jij slaperig aan je broer of zus of die ook Dr Pepper of Diet Coke bij zijn ontbijt wil?

Als je om 12 uur ’s middags trekt begint te krijgen, zoek je in je rugzak naar je bijzondere snackpakket: Geen beef jerky meer, geen tuna salad met crackertjes en een plastic lepeltje, geen voorverpakte spicy chicken sandwiches en geen fruit uit een plastic bakje. Het zal wel wennen zijn aan stevige Hollandse bruine boterhammen met hagelslag of stevige kaas.

Toch voel je je in de stad wel iets meer thuis dan thuis: Fastfood, hamburgers, KFC, McDonald’s, Burger King… Maar waar zijn al die duizenden andere scouts? Waar zijn de wolkenkrabbers? Waar zin de stoffige Summit-wegen? Waar zijn de brommende Gator-karretjes? En waar zijn al die vette activiteiten: Je kijkt omhoog op zoek naar een zipline boven je hoofd, je luistert naar het geknal van de schiet-activiteiten en je hoopt in ieder vaart en gracht kano’s, rafts of waterhindernisbanen te vinden.

Ook in je eigen buurt lijkt alles anders: Iedereen spreekt jouw taal, je vrienden kijken je raar aan als je badges met ze wilt swoppen, zij vinden het raar om ergens in de rij te gaan staan, de buren vinden het vreemd als je hun huis binnen stampt om te ‘clicken’, om te swoppen of om mee te eten. Je snapt ineens niet meer hoeveel graden 20 graden Celsius is, je wacht af tot er een ‘heat advisory’ of een ‘lightning alert’ door de buurt wordt omgeroepen en bij de supermarkt wordt je vreemd aangekeken met je stalen bolderkarretje. Als je ook de manager vraagt waar naast de koeling en naast de schappen de streepjescodes hangen, zodat je ze kan scannen, word je bijna weggestuurd. Buiten verwacht je op ieder flatgebouw nog 85 extra verdiepingen te verwachten, je vindt het langzaam als een lift er langer dan 43 seconden over doet en je kan maar niet wennen aan die rust en stilte op straat…

Het zal echt nog even wennen zijn, voordat je weer helemaal thuis bent in je eigen huis en je eigen omgeving: Je hoeft niet meer te ‘clicken’ met je Novus, je hoeft niet meer je polsbandje om, je hoeft niet meer in de ochtendschemering op zoek te gaan naar je das, je keycord en je swopspullen. Je ontbijt met wat minder mensen, je gaat niet meer iedere dag naar stoere activiteiten of mooie steden… Je bent nu weer thuis.

Maar wat is het heerlijk om naar je swopspullen te kijken, naar je das met een vuile rand in de nek, naar je stoffige sokken of naar je foto’s op je telefoon… Wat blijft het mooi om terug te denken aan die machtige uitzichten van New York, naar die ziplines op de Summit of naar al die gezellige contacten met mensen uit de hele wereld, naar die geweldige troep…

Staar gewoon nog een paar keer per dag in de verte, denk nog even terug aan al die machtige avonturen en aan al die mooie contacten… Geniet nog even na… Dit was een machtig avontuur, we hebben gedaan wat we wilden, we hebben onze grenzen verlegd en veel meer gedaan dan we ooit hadden durven dromen. Het was geweldig!