Vandaag halen alle troepen alles uit de kast om zichzelf te presenteren: Ze laten wat zien van hun eigen cultuur, zoals een dans, een sport, iets te eten of te drinken of een spel. De Nederlandse deelnemers kunnen overal rondknuffelen en verdwijnen helemaal in deze culturele melting pot.

“Joe want ietèlièn flek on joer tsjeek?” vraagt een vrolijke Italiaanse deelnemer. Hij staat al met vingerverf klaar om bij zoveel mogelijk mensen een Italiaanse vlag op de wang te schminken. Maar er zijn meer deelnemers die aandacht willen: “You want to try? Very delicious!” straalt een Sloveense deelneemster, die klaar zit met broodjes met boter en honing. Een paar Japanners staan al 50 meter van hun kamp om deelnemers naar hun terrein te lokken: “Come to our camp!” roepen ze trots als ze hun traditionele kostuums showen.

Sam en z’n maatjes komen net bij een troep uit Zuid-Korea vandaan: “Dit spul is echt pittig!” zegt Sam en hij wijst naar een beker met pittige noedels. Hij stuntelt een beetje met de stokjes, maar eet stoer door. Iris waagt zich bij de Japanners niet aan het eten, maar wil haar naam in het Japans laten schrijven. De Japanners overleggen even welke klanken ze precies op papier moeten zetten, maar even later heeft Iris een keurig beschilderd blad met Japanse tekens in haar handen.

Er is nog veel meer te doen: Een potje baseball bij de Amerikanen, een dans uit Oman, een potje (ijs)hockey bij Canada en het is prachtig om te zien hoe trots alle landen zijn op hun eigen land. En al die verschillen tussen landen? Dat is geen enkel probleem, dat maakt alles alleen maar mooier en leuker!