non3In Weert hebben de deelnemers van de Nonntevotten prima geslapen in hun tenten, op zaterdagochtend is het tijd om een tocht te gaan lopen… met posten onderweg natuurlijk. Het is even puzzelen, maar al snel zijn de patrouilles op weg en gaan ze op zoek naar de posten.

non2Als de deelnemers de Angry birds-knuffels en de katapult zien, is het eerst spel meteen duidelijk: Ze moeten proberen de knuffels in de specie-bakken te mikken, met de katapult natuurlijk. Thomas heeft al twee pogingen gehad en mag nog één keer schieten. Hij knelt de knuffel om het elastiek heen, spant het elastiek en laat los… Mis! Merijn heeft een andere aanpak: Die schiet met alles wat hij maar te pakken krijgt, zoals plastic emmertjes en deksels. Toch stapt hij weer over op de knuffels, dat lijkt toch beter te gaan. En inderdaad: De knuffel schiet een heel eind weg, maar helaas niet in één van de bakken. Tom heeft meer geluk: Eén van zijn knuffels komt tegen één van de bakken aan, maar net niet erin. Als Tijn aan de beurt is, krijgt hij wel heel veel tips: “Je moet de knuffel stevig vast houden!” en “Je moet de knuffel echt in het midden van het elastiek doen!”. Thomas houdt zelfs samen met Tijn de knuffel vast om samen te schieten, maar helaas… mis. Als Tijn het zelf probeert, probeert hij aan alles tips te denken, maar maakt zich wel een beetje zorgen: “Ik bang die knuffel scheurt!” lacht hij, maar hij spant toch het elastiek aan en… met succes! Zijn knuffel ploft in de eerste emmer. Guus heeft de smaak daarna te pakken en met een angry face schiet hij zonder problemen zijn knuffel in de tweede emmer. Tevreden gaat de patrouille daarna weer op pad.

non1Bij de volgende post is het ook al druk: Niet alleen het spel Yenga staat op het programma, maar er worden ook stellingen besproken… in het Engels. Ondertussen zit een andere patrouille bij het speeltuintje te wachten… geen probleem: De muziek staat aan en ze hebben genoeg te eten: Chips, snoep en… bananen! Bij de stellingen is de sfeer ook relaxt: “When do you wake up your buddy?” is de stelling en ze zijn het vrij snel eens: “Only if it’s very important…” Bij de stelling “Do you always listen to your troop staff?” zijn de meningen verdeeld. In principe willen ze wel luisteren, maar… niet altijd, ook de troepstaf praat wel ‘ns onzin. De conclusie “Most of the time” is prima en ze spelen snel verder met Yenga, ook om de toren voor het volgende team zo wankel mogelijk te maken. De discussies gaan nog even door, o.a. over communicatie met de thuisblijvers, over vertraagde vluchten en over wat je wel en niet wilt horen als je in Amerika bent.

De rest van de toch verloopt ook prima: Relaxt, gezellig en ook met serieuze inhoud. Het blijft zeker nog gezellig in Limburg!