Fanatiek Lacrosse bij de Tompoezen

tom2Op zaterdagmiddag hebben de deelnemers van de Tompoezen geen tijd gehad om stil te zitten: Ze kregen de kans om Lacrosse te spelen. Het is een erg fanatiek spel, waarbij deelnemers proberen met hun stick de bal in het doel van de tegenpartij te werpen.

tom3Natuurlijk begint de clinic met oefenen: Hoe gooi je met de stick de bal de juiste richting op? En hoe bepaal je de snelheid en hoe kan je scoren? Jorik doet zijn best om de lange stick de juiste richting op te sturen, maar hij is zelf niet tevreden: “Ik kan dit gewoon niet!” lacht hij. Zeb heeft het trucje al goed door: Lachend zwiept hij de bal in het doel. De instructeur zet ondertussen nog de puntjes op de i: “Ik wil die zwiep horen!” roept hij enthousiast, maar eigenlijk hebben de deelnemers veel meer zin in een echt wedstrijdje Lacrosse. Toch legt de instructeur nog één regel uit: “Meiden mogen best een bodycheck doen bij andere meiden en bij de jongens, maar…  de jongens mogen alleen bij andere jongens een bodycheck doen!” Eén van de meiden haalt lachend haar schouders op: “Jongens mogen mij ook best beuken hoor!”, maar de instructeur blijft bij zijn regels, ook al weet hij op de vraag van Bauke even geen antwoord: “Mag je wel je arm om iemand heen slaan en knuffelen?” glimt hij.

tom1Daar is het daarna tijd voor: De ene patrouille speelt tegen de andere patrouille. Het worden fanatieke wedstrijden, waarbij iedereen erg zijn best doet. En… er wordt ook gerend met de bal aan de stick, overgespeeld, geduwd en… gescoord! Danny bezorgt zijn team de voorsprong! Toch lijkt Marleen even later een tegenstander te laten struikelen met haar stick, maar Robin die aan de kant zit, ziet het anders: “Nee, ze wilde gewoon de bal spelen!” In het veld gaat het spel gewoon verder, Bert zet een lange sprint in en nadert al het andere doel. Maar… daar staat Zeb met een brede grijns te wachten om hem af te stoppen. Snel gaat de bal weer de andere kant op en zijn teamgenoten roepen meteen “Voor jou, Jorik!” Eerst was hij niet zo tevreden over zijn Lacrosse-kwaliteiten, maar inmiddels gaat het prima. Het wordt nog een spannende en fanatieke middag… daarna is er genoeg tijd om relaxt bij te komen in het zonnetje. Ook de deelnemers van de Tompoezen hebben een topkamp!

Troep Rookworsten geniet in zonnig Borger

rook1De Rookworsten kamperen op een mooi weiland in Borger, bij deelnemer Thijs thuis! Na een koude nacht is iedereen weer opgewarmd en wordt er gezellig bijgekletst, maar… er is ook tijd voor serieuze zaken: Informatie over de aanslagen en gevolgen van 9/11 en de deelnemers denken na over hun bagage en paklijst. Heel lang stil zitten lukt niemand, dus er staat ook een renspel op het programma.

rook3Als de deelnemers beginnen met hun bagagelijst, weet Tom al meteen wat er mee moet: “Condooms! Je weet maar nooit!” lacht hij, maar zijn lijst wordt nog veel langer: Shorts, T-shirts en drie zonnebrillen. “Er gaat vast wel een zonnebril stuk, dus dan heb ik er nog eentje reserve!” legt hij uit. Bij zijn buurman Jorian staat zijn roze hoofdband boven aan de lijst, er is inmiddels niemand meer die zich daarover verbaast. Toch zijn de lijsten nog lang niet compleet, dat blijkt wel als ze hun eigen lijst met de lijst van hun buurman of buurvrouw gaan vergelijken: “Ow ja! Beha’s, die was ik helemaal vergeten!” roept Jorian als hij op de lijst van zijn buurvrouw kijkt. Tom is er ook nog niet helemaal uit wat hij meeneemt en vooral hoeveel: “Ik heb helemaal geen 21 onderbroeken” mompelt hij, “Zou 15 ook genoeg zijn? Of 7?” Als iedereen een belangrijk mag noemen, kan hij zijn eigen lijst nog aanvullen: Zijn paspoort en zorgpas was hij helemaal vergeten. Maar… hij heeft nog wel een aanvulling voor de anderen: “Badslippers! Comfort gaat boven alles! En het is gewoon heel belangrijk!” Ook de anderen vullen de lijst nog aan: Leon noemt zijn brillendoos en Stefan denkt aan zijn Scoutfit. Ondertussen is Tom nog aan het twijfelen over zijn onesie: “Zal ik mijn draken-onesie of panda-onesie meenemen?” Hij is er nog niet helemaal uit. Aan het eind is het voor de meeste deelnemers wel duidelijk wat er wel en niet mee mag en hoeveel de bagage mag wegen.

rook2Als de andere helft van de groep terug is van de 9/11-presentatie staat er een renspel op het programma, waarbij de deelnemers elkaar moeten inhalen om te tikken. Even later beginnen ze zelf met een potje Hollandse leeuwen, ook prima natuurlijk! De zon schijnt lekker in Borger, de deelnemers kletsen daarna lekker bij in de zon of de schaduw of drinken een drankje. Met zo’n relaxt weertje en zo’n gezellige sfeer komt het helemaal goed bij de Rookworsten!

Troepweekenden: Op hike met de Kazen en Bingo bij de Appelflappen

kaas5Dit weekend hebben de laatste troepen hun troepweekend, onder andere de Kazen en de Appelflappen. De Kazen staan bepakt en bezakt klaar in Schiedam en de Kazen zitten in een heerlijk warm clubhuis in Voorburg.

De deelnemers van de Kazen hebben hun grote hike-rugzakken bij zich en zijn klaar voor een stevige tocht. Tycho heeft zich ook prima voorbereid: Trots laat hij zijn witte sportsokken zien, die vol gaten zitten. Zijn patrouille-genoten verbazen zich: “Heb je geen wandelsokken?” “Wat zijn dat?” roept Tycho, hij ziet het probleem niet. Ook Sjaak is er klaar voor, hij heeft zelfs aan het veiligheidshesje gedacht: “Dat ligt nog bij mijn ouders in de auto!” Als alle deelnemers hun papierwerk bij de troepstaf ingeleverd hebben, kunnen ze beginnen. Floris levert ook de stapel papier in, de troepstaf bekijkt het en zegt “Jij bent nummer 37!” Floris kijkt verbaasd, “Moet ik dat onthouden?” “Nee!” wordt er gelachen en hij kan bij zijn groep gaan staan. Ook Yannick heeft keurig alle formulieren bij zich, ook de kopie van het paspoort wordt bestudeerd. “Schattig he?” lacht hij en ook hij kan zich bij zijn patrouille melden. Even later gaan de patrouilles op weg, als ze tenminste de woordzoeker opgelost hebben. Bijgelicht met zaklampen en mobieltjes zijn de woorden zo gevonden, zoals Mexico, zaklamp en avontuur. Het is meteen gezellig onderweg, de zakken chips en koekjes gaan open en ze gaan een prima weekend tegemoet.

kaas3Bij de Appelflappen beginnen ze met een presentatie voor de ouders, daarna leggen de deelnemers alvast hun slaapspullen klaar en begint het avondprogramma. Het lijkt zo makkelijk: Ze gaan Bingo spelen. Maar… als ze hun bingokaarten omdraaien, zijn ze verbaasd: De nummers zijn uitgeschreven in letters, in acht verschillende talen! Troepstaf Marc roept razendsnel de nummertjes om in het Nederlands en Nick roept even later “Bingo!” Helaas is het een valse Bingo en hij kent zijn ‘straf’: Een liedje zingen in het Engels! Geen probleem voor hem: Vol overtuiging staat hij bovenop zijn krukje en blèrt met hese stam ‘Country roads, take me home!’ Natuurlijk valt de troep hem bij en om de sfeer te verhogen, zwaaien ze met hun mobieltjes door de lucht.

kaas2Eline, Rick en Bram zijn blij als ze even later de vertalingen van alle nummertjes krijgen, de cijfers in het Duits en Engels gaan wel, maar bijna niemand spreekt Kroatisch of Turks! Snel krabbelt Rick de juiste getalletjes bij de Turkse en Kroatische omschrijvingen, hij is er al snel klaar voor! Eline hoopt dat het in de volgende rond net zo goed gaat als in de eerste: “Ik had al Bingo, maar van boven naar beneden en het moest van links naar rechts!” Of ze nu winnen of niet, het wordt zeker gezellig en het zal ook zeker het hele weekend gezellig blijven!

Engelse troep ontmoet Nederlandse deelnemers in Amsterdam

uk1Vandaag was een Engelse troep in Amsterdam, in hun troepweekend zat als grote verrassing een bezoek aan Nederland. Natuurlijk wilden ze graag Nederlandse jamboree-deelnemers ontmoeten: Geen probleem! Troepstaf Mirte en Saskia en deelnemers van de Soezen en de Roze Koeken kwamen naar Amsterdam om kennis te maken. Het werd een topmiddag!

uk2De Engelsen waren ’s nachts met de ferry overgestoken naar Nederland en hadden ’s morgens Amsterdam al verkend. De ontmoeting met de Nederlandse scouts was eerst een beetje onwennig, maar al snel werd er druk bijgekletst op de Dam: Over troepen, over voorbereidingen, over troepnamen en natuurlijk over de reis in Amerika en over de World Scout Jamboree. Samen liepen ze naar het Vondelpark om daar een potje ‘Hollandse Leeuwen’ te spelen. De Engelsen kenden het spel wel, maar waren er niet aan gewend dat je de tegenstander echt op moet tillen. Het was super! Lekker fanatiek, lekker enthousiast en natuurlijk een beetje ruw.

uk3Helaas moest de Engelse troep aan het eind van de middag alweer naar de ferry, maar natuurlijk gaan de Nederlanders en de Engelsen elkaar op de World Scout Jamboree opzoeken. Dit belooft veel goeds voor de jamboree, het was een topmiddag!

Troepweekend bij de Nonnevotten: Gezellige jeugddeelnemers en angry birds

non3In Weert hebben de deelnemers van de Nonntevotten prima geslapen in hun tenten, op zaterdagochtend is het tijd om een tocht te gaan lopen… met posten onderweg natuurlijk. Het is even puzzelen, maar al snel zijn de patrouilles op weg en gaan ze op zoek naar de posten.

non2Als de deelnemers de Angry birds-knuffels en de katapult zien, is het eerst spel meteen duidelijk: Ze moeten proberen de knuffels in de specie-bakken te mikken, met de katapult natuurlijk. Thomas heeft al twee pogingen gehad en mag nog één keer schieten. Hij knelt de knuffel om het elastiek heen, spant het elastiek en laat los… Mis! Merijn heeft een andere aanpak: Die schiet met alles wat hij maar te pakken krijgt, zoals plastic emmertjes en deksels. Toch stapt hij weer over op de knuffels, dat lijkt toch beter te gaan. En inderdaad: De knuffel schiet een heel eind weg, maar helaas niet in één van de bakken. Tom heeft meer geluk: Eén van zijn knuffels komt tegen één van de bakken aan, maar net niet erin. Als Tijn aan de beurt is, krijgt hij wel heel veel tips: “Je moet de knuffel stevig vast houden!” en “Je moet de knuffel echt in het midden van het elastiek doen!”. Thomas houdt zelfs samen met Tijn de knuffel vast om samen te schieten, maar helaas… mis. Als Tijn het zelf probeert, probeert hij aan alles tips te denken, maar maakt zich wel een beetje zorgen: “Ik bang die knuffel scheurt!” lacht hij, maar hij spant toch het elastiek aan en… met succes! Zijn knuffel ploft in de eerste emmer. Guus heeft de smaak daarna te pakken en met een angry face schiet hij zonder problemen zijn knuffel in de tweede emmer. Tevreden gaat de patrouille daarna weer op pad.

non1Bij de volgende post is het ook al druk: Niet alleen het spel Yenga staat op het programma, maar er worden ook stellingen besproken… in het Engels. Ondertussen zit een andere patrouille bij het speeltuintje te wachten… geen probleem: De muziek staat aan en ze hebben genoeg te eten: Chips, snoep en… bananen! Bij de stellingen is de sfeer ook relaxt: “When do you wake up your buddy?” is de stelling en ze zijn het vrij snel eens: “Only if it’s very important…” Bij de stelling “Do you always listen to your troop staff?” zijn de meningen verdeeld. In principe willen ze wel luisteren, maar… niet altijd, ook de troepstaf praat wel ‘ns onzin. De conclusie “Most of the time” is prima en ze spelen snel verder met Yenga, ook om de toren voor het volgende team zo wankel mogelijk te maken. De discussies gaan nog even door, o.a. over communicatie met de thuisblijvers, over vertraagde vluchten en over wat je wel en niet wilt horen als je in Amerika bent.

De rest van de toch verloopt ook prima: Relaxt, gezellig en ook met serieuze inhoud. Het blijft zeker nog gezellig in Limburg!