Nog meer actie: Klimmen en hamburgers eten

aP3240590Bij alle troepen is het een gezellige boel en er ontstaan snel veel nieuwe vriendschappen. Ook bij de Dropjes en bij de Kruidnoten is de sfeer prima. Op zaterdagmiddag zijn de Dropjes in een klimpark te vinden en de Kruidnoten schuiven aan in hun eigen hamburgerrestaurant.

De deelnemers van de Dropjes hebben een stevige middag achter de rug: Eerst zijn ze via een tocht bij een klimpark in Meppel terecht gekomen. De uitdaging: Veel klimmen, hoog klimmen, ver klimmen, van kabelbanen roetsjen en natuurlijk elkaar overhalen om grenzen te verleggen. Dat lukt geweldig! De deelnemers zijn overal te vinden en ze leren elkaar op deze manier nog beter kennen. Er is voor iedereen een uitdaging te vinden: Niet iedereen wil helemaal omhoog of wil te grote stappen nemen tussen de verschillende palen. Vanaf de grond zijn de Dropjes overal te zien, ze hebben het klimpark voor zichzelf!

aP1140337Maar… ze moeten wel iets terugdoen voor deze topmiddag. Het is geen probleem om de grasvelden even aan te harken en de bladerenop te ruimen. Tijmen twijfelt of het zo zinvol is: “Ik ben blij dat we dit gedaan hebben, maar… je ziet er niks van” glimlacht hij. Daarna lopen ze samen terug naar hun clubhuis in Meppel. Er is tijd om even bij te komen bij het kampvuur, in de tent, in het clubhuis en een aantal Dropjes voetballen wat. Niet iedereen is een topspeler, maar gezellig is het wel. Bij een spelletje trefbal lijkt Mark iedereen te slim en te snel af, maar… dat laten twee stevige deelnemers niet gebeuren. Ze pakken Mark eenvoudig op, zodat hij toch af gegooid kan worden. En Mark? Die vindt het allemaal prima: Hij weet dat hij gewonnen heeft en eigenlijk weet de rest dat ook.

aP1140383In Stadskanaal bij de Kruidnoten is het tijd voor het avondeten. De deelnemers zijn van harte welkom in het hamburgerrestaurant, dat wordt georganiseerd door de troepstaf en de IST’ers. Dolf, Iris en Elise twijfelen even als troepstaf Martijn ze vraagt of ze gereserveerd hebben, maar Martijn schiet al in de lach: Niemand heeft gereserveerd en natuurlijk is iedereen welkom. Voor de jeugddeelnemers is het even wennen om met ‘u’ aangesproken te worden en ze mogen op hun menu’s precies aankruisen wat ze op hun burger willen. Andel twijfelt even, maar weet dan de oplossing: “Ik wil eigenlijk alleen een salade’tje!”, natuurlijk kruist hij daarna wel bijna alle ingrediënten aan en even later krijgt hij ook een goed belegde burger met een hamburger, sla, tomaat, augurk en veel saus. Ook Thomas is in de war als hij zijn burger krijgt: “Waar is het bestek?” roept hij verbaasd. Ook Noor mist haar bestek, maar… over de burger valt niet te klagen: “Die is echt lekker!” straalt ze.

Aan alle tafels is het erg gezellig, de deelnemers kennen elkaar pas 24 uur, maar het is nu al een gezellige boel: Iedereen kletst met iedereen en er worden al druk verhalen en roddels uitgewisseld. Dit is een prima start van hun jamboree-voorbereiding en dat geldt ook voor de andere troepen.

Troepen in actie: Monopoly, boogschieten en honkbal

aP1140311Dit weekend hebben de laatste troepen hun troepweekend, onder andere in de noordelijke provincies, in Zuid-Holland en in Brabant. Na dit weekend is echt voor alle troepen en dus voor alle jeugddeelnemers en troepstaf het World Scout Jamboree-avontuur begonnen.

Bij de Stroopwafels in Vorden is het al vroeg gezellig: De jeugddeelnemers hebben een beetje geslapen en worden rustig wakker in het ochtendzonnetje. Ze worden meteen ondergedompeld in verschillende culturen: Ieder groepje bedenkt een eigen cultuur met bijzondere manieren om elkaar te begroeten, afscheid te nemen en om dingen duidelijk te maken. Ze gaan daarna bij elkaar op bezoek om achter elkaars gewoonten te komen. Roel grinnikt als er mensen bij zijn groepje op bezoek komen. Ze snappen er niks van als hij ineens zijn veters begint te strikken of bij het afscheid nemen achter de bezoekers aan loopt. Ook Loek heeft een paar pogingen nodig om bij een ander groepje de begroeting te achterhalen. “Ik kom gewoon opnieuw aanlopen” zegt hij slim en daarna snapt hij het: Je moet hard op de grond stampen als je ‘hallo’ wilt zeggen.

aP1140226Na dit spel is het tijd voor een snel rondje limonade. Cedric hobbelt er met zijn kan water achteraan: “I am useless!” roept hij trots als blijkt dat bijna iedereen limonade wil. Maar gelukkig is hij bij het volgende spel van grote waarde voor zijn groepje. Bij de Monopoly Trail maken de deelnemers kennis met steden, gebieden en bedrijven in de Verenigde Staten. Ze gooien met een dobbelsteen, verplaatsen hun pion op het spelbord en komen zo bij een stad of gebied uit. Dan moeten ze in het bos de juiste opdracht vinden om zo geld te verdienen. Voor Hylke is het even wennen: “Ik heb al jaren geen Monopoly meer gespeeld, maar nu weet ik weer hoe het gaat!” roept hij en gaat snel op zoek naar zijn opdracht. Even later staan Rutger en Maarten tegen een boom geleund: “We zitten voor 2 minuten in de gevangenis” mompelt Maarten, maar die tijd is snel voorbij. Het is een mooie manier om de Verenigde Staten te leren kennen met o.a. opdrachten over Central Park, Death Valley en Google. Het groepje van Hylke en Roel krijgt ook een bijzondere opdracht: Ze moeten laten zien dat ze kunnen honkballen. Voor Roel valt het niet mee, maar Hylke durft vol uit te halen met de knuppel en met succes: De bal gaat keihard de bosjes in. Ze hebben zo best wat geld verdiend! Ook Cedric doet zijn opdracht zonder problemen: Net als Michael Jackson doet hij de ‘moonwalk’, hij is vast de eerste persoon die dit kan midden in het bos! Het spel gaat nog even door en… de jeugddeelnemers worden steeds rijker zo!

aP1140209Bij de Poffertjes is het ook gezellig: Ze hebben de zaterdaglunch net achter de kiezen als ze zich opmaken voor een postenspel. In het bos achter het clubhuis in Heerde gaan ze aan de slag met uiteenlopende thema’s: Ze spelen het spel ’30 seconds’ in Amerikaans thema. De deelnemers weten al snel wat er bedoeld wordt als het gaat om ‘Zo’n feest waarbij ze kalkoenen eten’ en met de omschrijving ‘van die bergen en dan een gat ertussen’. Na de antwoorden Thanksgiving en Grand Canyon gaat dit spel nog even door, het gaat razendsnel. Even verderop denken de deelnemers na over ‘jeugdparticipatie’: Op welke manier zouden zij mee kunnen denken en mee kunnen helpen met de voorbereiding op de jamboree. Thijs en Merel willen wel foto’s en video’s maken en Vincent wil wel meehelpen met het programma. De discussie gaat een beetje hierover, maar het gaat al snel over allerlei andere onderwerpen, er is ook nog veel te vragen en helaas zijn nog niet alle antwoorden bekend. Ook bij de volgende post is er niet één oplossing: De deelnemers moeten elkaar helpen om door een groot spinnenweb van touw te stappen zonder dat ze het touw aanraken. Duncan mompelt meteen “Wij waren het niet…” als blijkt dat sommige gaten wat groter geworden zijn dan eerst, maar goed… het blijft een uitdaging. Bij de eerste personen gaat dit makkelijk, maar later moeten ze elkaar wel helpen: Helpen met opstappen, elkaar optillen en zelfs op elkaars rug gaan staan.

Ook Herman heeft uitdagingen genoeg: Bij het onderdeel over de International Award for Young People mag hij bedenken welke sport hij nog zou willen leren doen, hij schrijft eerst basketbal op, maar even later maakt hij toch een andere keuze: “Ik wil wel leren klimmen!” zegt hij vol overtuiging. Even later leert hij ook wat nieuws: Hij is als eerste aan de beurt bij het boog schieten. Hij heeft de boog goed vast, maar de pijl erop leggen valt nog niet mee. “Hij zit niet helemaal goed” mompelt hij en begint weer opnieuw. Maar… hij moet ook nog mikken en dat lukt nog net niet: Mis! Eigenlijk wil hij de boog alweer doorgeven aan iemand anders, maar… hij heeft nog twee pogingen. Gelukkig maar! De tweede pijl gaat keurig het bord in en hij scoort 6 punten. Tevreden schuift hij achteraan de rij aan, bij een nieuwe poging gaat het vast nog beter.  

De troepweekenden zijn nog lang niet voorbij, er komen nog veel uitdagende, spannende en gezellige activiteiten aan…

Speculazen, speculaasjes en ouders van Speculazen

tw1 w2 4De troepweekenden van dit weekend zijn weer voorbij, iedereen is weer thuis en hopelijk geniet iedereen nog na: Veel nieuwe gezichten, nieuwe vriendschappen en heel veel nieuwe indrukken. Bij de Speculazen hadden de ouders van de jeugddeelnemers ook de kans om elkaar te leren kennen en om kennis te maken met de troepstaf. Na een presentatie door de troepstaf, konden de ouders elkaar leren kennen. En de makkelijkste manier is dan met... speculaas! Door heel veel speculaas-opdrachten en speculaas-uitdagingen leerde iedereen elkaar op een informele manier kennen en ook de ouders weten het nu zeker: Hun zoon of dochter gaat een geweldige avontuur tegemoet en met troep Speculazen komt het dik in orde!

Bowlen, country-muziek en pancakes bij de troepweekenden

tw1 w2 2Dit weekend hebben vier troepen hun eerste troepweekenden: Nu is het avontuur voor de jeugddeelnemers en troepstaf van de Nonnevotten, Speculazen, Roze Koeken en Tompoezen ook echt begonnen. Ondanks de kou gaat het programma gewoon door en natuurlijk is het in hun clubhuizen lekker warm. De programma’s lopen uiteen, maar overal is duidelijk dat de weg naar Amerika is ingeslagen.

tw1 w2 3Het is mooi om te zien dat alle deelnemers elkaar graag willen leren kennen, dat ze nieuwsgierig zijn, bijzonder enthousiast en dat iedereen één stapje meer wil doen, één stapje harder wil lopen, één leveltje meer lol wil trappen en dat belooft veel goed voor dit waanzinnige WSJ-avontuur!

En alle troepen zijn druk met… Amerika! Bij de Nonnevotten staat een countrymuziek-kampvuur op het programma, compleet met Nonnevotten-cowboyhoeden en met countrymuziek. Bij de Speculazen staat een foodtruck-festival klaar voor het avondeten en ook bij de Roze Koeken en Tompoezen is het niet te missen, dat de reis naar Amerika gaat. De Roze Koeken zijn te vinden op de bowlingbaan en de Tompoezen gaan op een roadtrip en verleggen hun grenzen.

tw1 w2 1Volgend weekend hebben de laatste troepen hun eerste troepweekend, dan is voor iedereen dit WSJ-avontuur echt begonnen!

De eerste troepweekenden zijn al bijna voorbij

aP1140128Het is bij de eerste troepweekenden al bijna tijd om op te ruimen en afscheid te nemen. De tijd is voorbij gevlogen. Dat is ook niet vreemd met zoveel gezelligheid, een druk programma, heel veel nieuwe mensen om te leren kennen en heel veel enthousiasme.

Bij de Soezen begint de zondag rustig: De oogjes zijn wat kleiner en hier en daar wordt gegaapt. Maar… de sfeer is er niet minder om. Het lijkt wel alsof de jeugddeelnemers elkaar al heel lang kennen, maar ze zagen elkaar pas twee dagen geleden voor het eerst. Deze ochtend zijn ze bezig met een pubquiz over Amerika. De vragen vallen niet mee: Over wisselkoersen, de strepen op de vlag van de Verenigde Staten en over de afkorting BSA. De deelnemers weten zich prima te redden: “BSA? Da’s toch buitenschoolse activiteiten?” wordt gemompeld en ook voor de wisselkoers zijn er ideeën genoeg.

aP1140098Om wat energie te krijgen, gaan de scouts muffins maken. Beslagkommen, pakken muffinmix, eieren en water komen op tafel en meteen gaan ze aan de slag. “Twee middelgrote eieren… Dat kunnen we!” mompelt Myrthe en ook Sebastiaan bereidt zich voor: Aandachtig leest hij de verpakking. Reinier pakt het anders aan, hij staat met zijn handen in zijn zakken te kijken hoe twee meiden uit zijn groepje druk bezig zijn met het beslag: “Ik zou graag willen helpen als er een derde vork was om te roeren. Maar… helaas is die er niet!” lacht hij. Ook Thomas heeft commentaar op een groepsgenoot: Joëlla roert zich rot, maar Thomas vindt dat het anders moet. Totdat hij zelf probeert om met een vork de muffinvormpjes te vullen: “Dit kan ik niet…” moppert hij. Bij het groepje van Rowan zijn ze al een stuk verder: De vormpjes zijn al gevuld en staan in de oven. Toch heeft Rowan nog een klusje gevonden: Met lange halen likt hij met zijn vingers de beslagkom leeg.

aP1140117Als de muffins in de oven staan, gaat de quiz verder en de vragen worden er niet makkelijker op: Over de 50 sterren in de vlag van de Verenigde Staten, over de reisdata en over het vrijheidsbeeld. Gelukkig komen ook de antwoorden langs. “Welk land schonk het vrijheidsbeeld?” Manuel roept meteen “Parijs!” en dat is… bijna goed. Bij de vraag over de verschillende soorten fastfoodketens blijkt dat er een lijst is van wel vier A4’tjes met namen. “Noem ze allemaal op!” daagt Matteo de troepstaf uit, maar hij zal toch echt zelf in Amerika moeten gaan rondkijken om ze te vinden.

Toch is het troepweekend bijna afgelopen: Er wordt geluncht met hotdogs, de deelnemers krijgen nog meer informatie en daarna is het tijd voor de ouders om aan te schuiven. De eerste weekenden zitten erop en de jeugddeelnemers zijn nog enthousiaster dan aan het begin van het weekend, maar ze zijn wel een beetje moe geworden…